• Stan prawny na: 2026-07-26 | Autor: Redakcja Porady-spadkowe.pl
Co do zasady akt poświadczenia dziedziczenia wymaga udziału wszystkich osób zainteresowanych, czyli nie tylko znanych spadkobierców, lecz także osób, które mogą dziedziczyć z ustawy lub testamentu, oraz zapisobierców windykacyjnych. Nie oznacza to jednak, że wszyscy zawsze muszą stawić się w tej samej kancelarii i w tym samym czasie.
Przepisy pozwalają skorzystać z projektu protokołu dziedziczenia i złożyć wymagane oświadczenia przed różnymi notariuszami. Gdy brakuje zgody, nie można ustalić pełnego kręgu spadkobierców albo występuje spór, właściwą drogą staje się postępowanie sądowe.
Masz podobny problem prawny?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady od prawnika. Samo zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Opisz sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Pracujemy 7 dni w tygodniu
.jpeg)
Akt poświadczenia dziedziczenia, często określany skrótem APD, jest notarialnym dokumentem potwierdzającym, kto nabył spadek i w jakich udziałach. Po zarejestrowaniu w Rejestrze Spadkowym wywołuje skutki prawomocnego postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku.
Notariusz nie rozstrzyga jednak sporu między członkami rodziny. Może sporządzić APD wtedy, gdy osoby zainteresowane ujawnią pełny stan faktyczny, złożą zgodne oświadczenia i nie ma wątpliwości co do osoby spadkobiercy, testamentu ani wysokości udziałów.
Zasadą jest udział wszystkich osób zainteresowanych. Pojęcie to jest szersze niż grono osób, które ostatecznie okażą się spadkobiercami. Obejmuje osoby mogące wchodzić w rachubę jako spadkobiercy ustawowi i testamentowi, a także osoby, na których rzecz ustanowiono zapis windykacyjny.
W praktyce notariusz musi mieć pewność, że nikt istotny nie został pominięty. Jeżeli przykładowo zmarły pozostawił małżonka i troje dzieci, nie można sporządzić APD wyłącznie z udziałem małżonka i dwojga dzieci, pomijając trzecie dziecko. Dotyczy to także osoby mieszkającej za granicą, pozostającej w konflikcie z rodziną albo niezainteresowanej majątkiem spadkowym.
Najprostsze rozwiązanie to wspólna wizyta wszystkich zainteresowanych. Jeżeli jest to niemożliwe z powodów organizacyjnych, można rozważyć procedurę z projektem protokołu dziedziczenia. Gdy problemem jest sprzeciw, brak kontaktu lub spór o testament, droga notarialna najczęściej nie będzie możliwa.
Masz problem prawny podobny do opisanego w artykule?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny • Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Standardowo notariusz spisuje protokół dziedziczenia przy udziale wszystkich osób zainteresowanych. W takim wariancie wszyscy stawiają się w jednej kancelarii, przedstawiają dokumenty, odpowiadają na pytania notariusza i składają wymagane oświadczenia.
Jednoczesna obecność ułatwia przeprowadzenie czynności, ale nie jest bezwzględnie konieczna w każdej sprawie. Prawo o notariacie przewiduje szczególny tryb, w którym najpierw sporządzany jest projekt protokołu dziedziczenia, a następnie poszczególne osoby zainteresowane potwierdzają zawarte w nim dane i wyrażają zgodę na spisanie protokołu zgodnie z projektem.
Każda z tych osób może złożyć oświadczenie przed notariuszem, który przygotował projekt, albo przed innym notariuszem. Jeżeli wszyscy zainteresowani złożą wymagane oświadczenia, finalny protokół dziedziczenia może zostać spisany przy udziale co najmniej jednej osoby zainteresowanej.
To rozwiązanie jest szczególnie przydatne, gdy spadkobiercy mieszkają w różnych miastach. Nie jest to jednak procedura korespondencyjna ani zwykłe podpisanie dokumentu w domu. Każda osoba musi złożyć odpowiednie oświadczenie w formie notarialnej.
Szerzej warunki, dokumenty i przebieg tej czynności opisuje artykuł akt poświadczenia dziedziczenia u notariusza.
W praktyce często pojawia się pytanie, czy nieobecny spadkobierca może udzielić pełnomocnictwa innemu członkowi rodziny. Samo pełnomocnictwo nie rozwiązuje zasadniczego problemu. Protokół dziedziczenia zawiera osobiste oświadczenia dotyczące między innymi znanych testamentów, kręgu spadkobierców, wcześniejszych oświadczeń o przyjęciu lub odrzuceniu spadku oraz braku innych postępowań spadkowych.
Z tego względu nie należy zakładać, że pełnomocnik będzie mógł w imieniu spadkobiercy złożyć wszystkie oświadczenia niezbędne do APD. Bezpiecznym rozwiązaniem jest uprzednie uzgodnienie z wybraną kancelarią zastosowania projektu protokołu dziedziczenia i osobiste złożenie zgody przed notariuszem w miejscu dogodnym dla nieobecnej osoby.
Pełnomocnictwo może natomiast przydać się przy późniejszych czynnościach dotyczących majątku spadkowego, takich jak dział spadku, sprzedaż rzeczy czy załatwianie spraw administracyjnych. Są to jednak odrębne czynności od samego ustalenia, kto dziedziczy.
Jeżeli spadkobierca nie może przyjechać, ale współpracuje i zgadza się co do kręgu dziedziczenia, warto zapytać notariusza o procedurę z projektem protokołu. Osoba przebywająca w innym mieście może udać się do lokalnej kancelarii i złożyć tam wymagane oświadczenie.
Inaczej wygląda sytuacja, gdy jedna osoba odmawia udziału, nie zgadza się z treścią testamentu, kwestionuje pokrewieństwo, ukrywa dokumenty albo nie ma z nią kontaktu. Notariusz nie może zmusić jej do stawiennictwa ani rozstrzygnąć konfliktu. W takim przypadku pozostaje wniosek do sądu o stwierdzenie nabycia spadku.
Sąd może prowadzić postępowanie mimo braku zgody jednego z uczestników, wezwać zainteresowanych, odebrać zapewnienie spadkowe, przeprowadzić dowody i rozstrzygnąć spór. Ta ścieżka trwa zwykle dłużej, ale nie wymaga jednomyślności wszystkich uczestników.
Jeżeli problem dotyczy testamentu i kręgu osób dziedziczących, pomocny może być również materiał o tym, jak ustala się spadek po cioci z testamentu.
Zakres dokumentów zależy od tego, czy dziedziczenie następuje z ustawy, czy z testamentu. Kancelaria może zażądać dodatkowych dokumentów, jeżeli sprawa ma element zagraniczny, niejasności w aktach stanu cywilnego albo dotyczy starszego spadku.
Jeżeli wszyscy są zgodni i znany jest pełny krąg spadkobierców, sprawę można prowadzić u notariusza. W razie rozproszenia osób zainteresowanych projekt protokołu może przygotować jedna kancelaria, a pozostali składają oświadczenia przed wybranymi notariuszami.
Jeżeli pojawia się spór, brak kontaktu z uczestnikiem, niejasny testament albo wątpliwość co do dziedziczenia, właściwą drogą jest sąd rejonowy. Urząd stanu cywilnego nie stwierdza praw do spadku; wydaje jedynie dokumenty potrzebne w sprawie.
Po sporządzeniu APD notariusz rejestruje go w Rejestrze Spadkowym. Dopiero zarejestrowany akt ma skutki prawomocnego postanowienia sądu. Następnie spadkobiercy mogą wykazywać swoje prawa w banku, księdze wieczystej, urzędzie skarbowym i wobec innych instytucji.
APD nie dzieli majątku pomiędzy spadkobierców. Jeżeli kilka osób nabyło spadek, kolejnym etapem może być umowny albo sądowy dział spadku. Osobnym problemem może być też sytuacja, w której jeden spadkobierca ma zobowiązania; szerzej opisuje ją artykuł o długach spadkobiercy a przejęciu jego udziału.
Nie ma ogólnego terminu, w którym trzeba sporządzić APD po śmierci spadkodawcy. Znaczenie ma jednak sześciomiesięczny termin na złożenie oświadczenia o przyjęciu albo odrzuceniu spadku, liczony co do zasady od dnia, w którym dana osoba dowiedziała się o tytule swojego powołania.
Maksymalna taksa notarialna wynosi obecnie co do zasady 100 zł za protokół dziedziczenia i 50 zł za akt poświadczenia dziedziczenia. Za projekt protokołu dziedziczenia maksymalna stawka wynosi 100 zł, a za protokół obejmujący zgodę na spisanie protokołu zgodnie z projektem – 50 zł. Do wynagrodzenia dolicza się VAT, koszt wypisów oraz opłatę za wpis do Rejestru Spadkowego. Przy testamencie mogą pojawić się dalsze czynności i opłaty.
Największym ryzykiem praktycznym jest rozpoczęcie procedury notarialnej bez wcześniejszego potwierdzenia współpracy wszystkich zainteresowanych. Jeżeli jedna osoba odmówi złożenia oświadczenia albo ujawni się kolejny potencjalny spadkobierca, notariusz może nie sporządzić APD, a poniesione koszty czynności przygotowawczych nie zawsze uda się odzyskać.
Ryzykiem jest również zatajenie testamentu albo osoby mogącej dziedziczyć. Oświadczenia składane przy protokole dziedziczenia są składane po pouczeniu o odpowiedzialności karnej za fałszywe oświadczenia.
Poniższe sytuacje pokazują, kiedy wspólna wizyta jest potrzebna, a kiedy można zastosować procedurę rozdzieloną.
Spadkobiercy mieszkają w różnych miastach. Po zmarłym dziedziczą żona i dwoje pełnoletnich dzieci. Wszyscy zgadzają się co do dziedziczenia, ale jedno dziecko mieszka kilkaset kilometrów dalej. Notariusz sporządza projekt protokołu. Dziecko składa zgodę przed notariuszem w swoim mieście, a żona i drugie dziecko kończą czynność w kancelarii prowadzącej sprawę. Nie ma potrzeby organizowania wspólnego przyjazdu całej rodziny.
Jeden z braci kwestionuje testament. Zmarła pozostawiła testament na rzecz córki, ale syn twierdzi, że dokument jest nieważny. Notariusz nie może rozstrzygnąć sporu o ważność testamentu. Córka powinna złożyć wniosek do sądu o stwierdzenie nabycia spadku, gdzie możliwe będzie przeprowadzenie dowodów.
Spadkobierca nie odpowiada na wiadomości. Po zmarłym dziedziczy czworo dzieci. Troje chce sporządzić APD, ale z czwartym od lat nie ma kontaktu. Notariusz nie może pominąć tej osoby. Jeżeli nie uda się nawiązać współpracy, konieczne będzie postępowanie sądowe, w którym sąd podejmie próbę doręczenia i przeprowadzi sprawę według zasad postępowania nieprocesowego.
Nie zawsze. Wszyscy zainteresowani muszą uczestniczyć w procedurze, lecz mogą potwierdzić projekt protokołu przed różnymi notariuszami. Po złożeniu zgód przez wszystkich finalny protokół może zostać spisany przy udziale co najmniej jednej osoby zainteresowanej.
Zwykłe pełnomocnictwo nie zastępuje osobistych oświadczeń wymaganych przy protokole dziedziczenia. Każda osoba powinna uzgodnić z kancelarią sposób złożenia swojego oświadczenia przed notariuszem.
Nie można jej po prostu pominąć. Jeżeli skutecznie odrzuciła spadek, traci status osoby zainteresowanej. Dopóki jednak odrzucenie nie nastąpiło, powinna zostać uwzględniona w procedurze.
Niekoniecznie, ale sposób złożenia oświadczenia trzeba ustalić z polskim notariuszem prowadzącym sprawę. Procedura z projektem protokołu opiera się na oświadczeniu składanym przed notariuszem; przy pobycie za granicą mogą wystąpić dodatkowe wymogi dotyczące formy i dokumentów.
Notariusz nie rozstrzygnie konfliktu ani nie zastąpi brakującej zgody. Należy wtedy złożyć w sądzie rejonowym wniosek o stwierdzenie nabycia spadku.
Tak, ale jeśli termin do złożenia oświadczenia o przyjęciu lub odrzuceniu spadku jeszcze biegnie, w protokole trzeba uwzględnić odpowiednie oświadczenia spadkobierców, chyba że zostały już wcześniej złożone.
Tak. Odmowa nastąpi między innymi wtedy, gdy nie uczestniczyły wszystkie wymagane osoby, ujawni się nieogłoszony testament, istnieje wcześniejsze orzeczenie lub APD albo notariusz ma wątpliwości co do spadkobierców i udziałów.
Przy APD nie można pominąć żadnej osoby, która może wchodzić w rachubę jako spadkobierca lub zapisobierca windykacyjny. Wszyscy nie muszą jednak zawsze stawić się jednocześnie w jednej kancelarii. Jeżeli są zgodni, można wykorzystać projekt protokołu i osobne oświadczenia notarialne. Gdy występuje konflikt, brak kontaktu albo niejasność co do testamentu, bezpieczną i właściwą drogą jest sądowe stwierdzenie nabycia spadku.
Potrzebujesz pomocy w swojej sprawie?
Opisz swoją sprawę prawnikowi ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje
Nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania? Opisz nam swoją sprawę wypełniając formularz poniżej ▼▼▼ Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika - porady prawne online
Autor: Redakcja Porady-spadkowe.pl
Materiał opracowano na podstawie aktualnych przepisów oraz źródeł wskazanych w artykule. Treść ma charakter informacyjny i nie zastępuje indywidualnej porady prawnej.
Potrzebujesz pomocy prawnika?
Opisz sprawę i otrzymaj wycenę porady. Zadanie pytania do niczego nie zobowiązuje.
Zapytaj prawnika ›Wycena zwykle w ciągu 1 godziny
Pracujemy 7 dni w tygodniu
Zapytaj prawnika